Verslag CLIPS-training 26 september 2020

Geschreven door Saar

De eerste live CLIPS-training sinds lange tijd. De laatste keer live was in februari, en in juni is er een digitale training geweest. Corona brengt heel wat teweeg, zo ook in onze gemeenschap. Vandaag konden we niet met de hele gemeenschap bij elkaar komen, maar in twee groepen verspreid over het weekend. Naast het feit dat dit jammer is zie ik er ook de meerwaarde van in. Een kleinere meer overzichtelijk groep, wat contact maken met elkaar makkelijker maakt.

We beginnen met een check-in, hoe zit iedereen erbij met de ondersteuning van een gevisualiseerd knuffelkonijn. De een kan hier al wat meer mee dan de ander. Dit is gelukkig helemaal oké. Zo gaat dat in een gemeenschap, er zijn altijd aspecten waar je meer of minder mee hebt en dat mag naast elkaar bestaan.

Na de check-in gaan we over naar een opdracht waar de groep gesplitst wordt in de nieuwe leden (‘zij’) en de leden die al langer bij de gemeenschap betrokken zijn (‘wij’). Je mag zelf kiezen waar je jezelf gevoelsmatig bij vindt horen, ook als je al langer lid bent. Nieuwe leden krijgen informatie over de basiselementen van de CLIPS en hoe ze het ervaren als nieuw lid. Oudere leden kijken terug naar wat er geleerd is tot nog toe en hoe ze de gemeenschap op dit moment ervaren. Ik sloot me aan bij de wij-groep. We bekeken de basiselementen (individu, wij, intentie en structuur) van de CLIPS op een spectrum. We kwamen erachter dat nog niet iedereen zijn talenten ten volle kan inzetten voor het woonproject. Dat de overgang van abstract praten naar het concreet doen even zoeken is. En dat als we het gemeenschapsgevoel willen voelen we samen dingen moeten doen en de verantwoordelijkheden moeten verdelen. Onze intenties voor Zuiderveld zijn helder, op naar het praktische doen!

In de volgende opdracht in groepjes van 3 praten we hoe het zit met onze eigen verantwoordelijkheid; durven we taken op ons te nemen, doe je dit teveel of te weinig of heb je juist moeite met dingen loslaten. Uit deze opdracht blijkt dat er een aantal kartrekkers zijn die teveel op hun bordje hebben en een grote groep die zoekende zijn in wat nu echt bij hun past. Er ontstond een wens om mensen en taken beter te matchen zodat ieder datgene doet wat past en niemand teveel heeft. Intussen zijn de 3 oudere kids/toekomstige pubers zich aan het vervelen. Ze vinden het saai en de opdrachten sluiten niet echt aan op hun behoefte. Er ontstond een opdracht waarbij ze de inrichting voor de chillplek op Zuiderveld mochten bedenken en tekenen. Enthousiast gingen ze aan de slag.

In de volgende opdracht probeerden we elkaars perspectief te nemen als nieuwkomer en oudgedienden. Wat ik mooi vond is dat voor beide groepen dit project en wat er allemaal bij komt kijken nieuw is. En dat het spannend blijft, elke stap weer. Het is dus een kwestie van het aangaan, niet terugdeinzen uit angst om fouten te maken. Het fijne is dat we dit project samen doen en van elkaar mogen leren. In een volgende opdracht gaan groepjes van 3 elkaars kwaliteiten en vaardigheden benoemen. Dit is een ongemakkelijk, maar tegelijkertijd mooi moment. Ondanks het feit dat we elkaar nog niet zo lang kennen kunnen we op basis van indrukken treffende eigenschappen benoemen. Iedereen ging er een beetje van stralen.

Richting de afsluiting van deze dag maakten we een reis naar de toekomst; Zuiderveld over 5 jaar. Ik zie als eerste mijn net geboren dochter als 5-jarige naast me lopen, mijn zoon is dan al 9 jaar en die hangt ergens in een boom. De deur van mijn huis staat open, er staat een picknicktafel waar iedereen kan komen buurten. Ik drink een kopje thee en geniet van de levendigheid om me heen.

Ik vond het een verhelderende en productieve CLIPS. Eentje waar we direct mee aan de slag kunnen als community. Voor mij was deze CLIPS ook extra bijzonder, want we hadden onze pasgeboren dochter mee en wat deed ze het goed. Ik kijk er tevreden op terug, op naar de volgende!

CVEG in Trouw Duurzame 100 2020

(Geschreven door Marjolijn)

Spanneeeeeend; CVEG is opgenomen in de Trouw Duurzame 100 2020! En dat is een prestatie om trots op te zijn. Want we zijn niet zomaar in deze lijst terecht gekomen; de vakjury van deze verkiezing heeft ons initiatief uit een groot aantal inzendingen verkozen. Met dank aan het harde werk van Koen, Marian, Robin en Hester!

Trouw Duurzame 100
De Trouw Duurzame 100 is een lijst van groene denkers en doeners. Eerder stonden er vooral politici, wetenschappers en mensen uit het bedrijfsleven op de lijst. Maar vanaf 2019 hebben vooral de particuliere initiatieven een plek. Zo staan Ecodorp Boekel, Het Veerhuis en Ecovillage Network op de lijst van 2019 genoemd.

Wat maakt ons zo groen?
We gebruiken duurzame materialen en als gemeenschap gaan we goederen en ook de schuur met elkaar delen, denk je nu misschien. Dat is zeker waar, maar dat is niet het enige. ‘Bouwen aan een duurzamer leven’ is het motto van waaruit we bewegen. En dat is breder dan duurzame materialen en goederen delen. Ook de samenspraak tussen aannemer en bewoners en de mentaliteitsverandering onder aannemers vanwege deze samenspraak, zijn belangrijke aspecten waarmee wij ons kunnen en willen onderscheiden als groene denkers en doeners.

De bekendmaking
Ben jij ook zo nieuwsgierig op welke plek CVEG terecht is gekomen? We moeten nog heel eventjes wachten op de uitslag van de ranking. De bekendmaking hiervan gaat stapsgewijs gebeuren vanaf begin oktober. Tussen 4 en 7 oktober volgen nummers 100 tot en met nummer 26 en op 8 oktober wordt de top 25 bekendgemaakt

Het nieuws over de nominatie volgen?
Als bekend is hoe CVEG gerankt is, dan laten we je dat z.s.m. weten. Ondertussen kun je natuurlijk ook zelf de website van de Duurzame 100 in de gaten houden: https://verhalen.trouw.nl/duurzame100/. Je kunt ook virtueel deelnemen op donderdagavond 20.00u via dezelfde website.

8
Stem!

Op welke plek denk jij dat CVEG terecht komt?

5-jarig Jubileum CVEG

(Geschreven door Angelique)

CVEG bestaat 5 jaar! Dat hebben we gevierd op 19 september 2020 tijdens onze feestelijke ledendag.

In de middag verzamelen we bij Babylon. Ik zie vele – inmiddels vertrouwde – gezichten, en ben blij dat het mogelijk is om met inachtneming van de coronamaatregen bij elkaar te komen.
We beginnen in kleine groepjes met een korte speurtocht, met als doel om gezamenlijk bij een prachtige open plek in het bos uit te komen. Of het nou aan de moeilijkheidsgraad van de speurtocht, of aan onze navigatieskills ligt: ons groepje loopt verkeerd. Als één van de laatsten komen we uiteindelijk bij de plek aan, waar iedereen al in een mooie cirkel op ons zit te wachten.

Er wordt een glaasje bubbels voor ons ingeschonken waarna Koen en Marian beginnen met hun speech. Want 5 jaar CVEG, dat is een hele mijlpaal. Van een klein groepje initiatiefnemers in 2015, naar een groep van meer dan 100 leden (inclusief kinderen) op dit moment! Het is een rollercoaster geweest, met flinke meevallers en ook pittige tegenslagen. Maar het enthousiasme, de steun van elkaar en de onverzadigbare ‘drive’ om te werken aan een betere wereld zorgde ervoor dat ze onverminderd doorgingen. En zie nu eens wat het heeft opgeleverd; deze mooie groep mensen bij elkaar, allen met een gedeelde droom: het herstellen van de aarde, op een duurzame manier met onze omgeving om gaan, en in verbinding leven met onszelf, de natuur én elkaar. Het eerste ecodorp van CVEG – Zuiderveld in Nijmegen – staat écht in de steigers, de eerste leden gaan er écht vanaf december al wonen, en er liggen al volop plannen voor volgende projecten.

Er wordt geproost en gelachten terwijl de kinderen met stokken sjouwen en in bomen klimmen. Dan starten we met een ritueel die zich richt op positiviteit, dankbaarheid en onze wensen. Terwijl de zon in mijn gezicht schijnt denk ik terug aan een paar jaar geleden, toen ik mij ongelukkig voelde in een maatschappij gericht op kapitalisme en individualisme, zoekende hoe ik in kon passen. Ik zag hoe mensen zich verheven voelden boven de natuur. Hoe uit het oog werd verloren dat wij mensen juist samen horen te werken in plaats van elkaar te ondermijnen. Het begon te wringen; de rat race, de identificatie met het ego, mijzelf moeten aanpassen en de loskoppeling van wie ik werkelijk ben. Met als gevolg: eenzaamheid, vervreemding, depressie, en een beschadigde planeet.

Mijn meisje zit op mijn schoot. Ze geeft talloze knuffels en kusjes op mijn gesloten ogen. Als mijn zoon zijn spel even onderbreekt en bij me komt, vraag ik hem naar zijn wens. “Dat we allemaal gelukkig zijn”, zegt hij.

Ik denk terug aan mijn eerste CVEG bijeenkomst. Ik voelde mij onzeker, ik durfde niets te zeggen. Maar al gauw merkte ik dat ik niet veroordeeld werd, en vooral: dat mensen vertrouwen in me hadden. Meer dan ik in mezelf had. En door dat vertrouwen groeide ik. Ik hervond de krachten en positieve eigenschappen in mezelf. Als je mij een jaar geleden zou vertellen dat ik coördinator van een subkring zou zijn, vergaderingen voor zou zitten en mee zou schrijven aan beleidsstukken, had ik je voor gek verklaard. Ik besef me ook steeds meer dat deze manier van leven bij me past: met elkaar, plezier makend, voor elkaar zorgend. En dat is wat CVEG ook voor mij betekent: jezelf (her)vinden. Elkaar leren kennen in al onze verscheidenheid. Om leren gaan met onderlinge verschillen, en elkaar aanvullen met ieder onze eigen krachten en talenten. Om vervolgens als individu, als gemeenschap én als deeltjes van een groter geheel uiteindelijk dat hele geheel te herstellen en tot bloei te laten komen.
Daar ben ik dankbaar voor.  

Terwijl ik in gedachten mijn toekomstwensen visualiseer loop ik samen met mijn dochter naar voren om de rozenblaadjes bij de blaadjes van de anderen te voegen. Deze zouden later ritueel verbrand worden, opdat al onze wensen en positieve energie vrijkomen in het universum.
Dan is het tijd om te vieren. We zingen voor het eerst een heus CVEG lied dat door een groepje leden is bedacht. En dan lopen we rustig terug naar Babylon.

Buiten bij het terras gaat het open podium van start, waar wordt gezongen en stukjes worden voorgedragen. Anderen kletsen binnen met elkaar, of zoeken even wat rust op. De kinderen eten van hun eigen ‘pannenkoekenbuffet’, en daarna volgt een heerlijk Syrisch buffet voor de volwassenen.

In de avond staat er een muzikaal programma voor ons klaar. Het blijkt dat we vele muzikanten in ons midden hebben! Er wordt afgewisseld tussen vioolmuziek onder begeleiding van piano, een origineel Balkan trio, en een prachtig harpoptreden.

Ondertussen speelt mijn zoon onverstoorbaar door in de naastgelegen ruimte en klimt mijn dochter bij verschillende mensen op schoot om een praatje te maken of samen gek te doen. En dat is voor mij nogmaals de bevestiging: dit werkt voor mij en voor mijn kinderen. De gedachte dat deze manier van samen leven en wonen voor mijn kinderen straks vanzelfsprekend zal zijn, geeft me een enorm goed gevoel.

Bedankt CVEG voor deze dag. Wij kijken er met veel plezier op terug, en kijken uit naar de volgende 5 jaar!